رابطه علم ودین بخش بیست وهفتم

علم و تفكر وتعقل به خودى خود موجب سعادت انسان و سبب ترقى وتكامل او است، به
همين جهت است كه دين توصيه و سفارش اكيدى نسبت به آن دارد. اما اگر در وضعيت و
شرايطى رشته خاصى از علم مضر به جامعه انسانى باشد و به ويرانگرى كاخ سعادت
انسان منجر شود، جاى هيچ نگرانى نيست كه دين پيروان خود بلكه جامعه انسانى را از
آن باز دارد و آن رشته خاص علمى را از اين جهت ممنوع اعلام كند. واضح است كه اين
مطلب به معناى تضاد و تعاند دين با علم نيست.
برچسبها: رابطه علم ودین بخش بیست وهفتم